Geen categorie

Deze website komt het best tot zijn recht als hij bekeken wordt in de browser

Contact
Deze website is gemaakt door Lex en Michael Meeuwesen. Wij vinden het leuk als je iets in ons gastenboek schrijft. Of wil je ons opmerkingen sturen over de website? Klik hier ons te e-mailen.

Nieuws

  • Februari 2021: Na vele jaren heb ik de draad maar weer eens opgepakt. Te beginnen met aan ander systeem, WordPress. Een mooi systeem, naar mijn mening makkelijker dan Joomla.
    Verder een nieuw template, werkt ook erg makkelijk.
    En dan ook: nieuwe verhalen toevoegen, maar dat heb ik al eens eerder beloofd. We zien wel.
  • April 2012: Ik heb de draad maar weer eens opgepakt. Joomla heeft een nieuwe versie gekregen en ook heb ik een nieuw template in gebruik genomen. Maar ik loop nog wel wat achter wat betreft de reisverslagen. Dat komt nog wel goed, denk ik.
  • Maart 2009: De website is verhuisd naar een andere service provider. Ook is opnieuw overgegaan op een ander CMS, Joomla. De nieuwe service provider ondersteunt Joomla beter, dus ik hoop op een mooie website. En dat ligt natuurlijk aan mijzelf . . . Ik doe mijn best.
  • Vrijdag 17 augustus 2007: De website is geheel vernieuwd, een nieuw CMS is in gebruik genomen, meer gebruiksvriendelijk dan het vorige. Ook zijn nieuwe pagina’s toegevoegd.
  • Maandag 26 maart 2007: Het gastenboek is (tijdelijk?) buiten bedrijf gesteld. Eén of andere dwaas vond het nodig om er advertenties op te zetten van een bepaald soort stimulerende middelen (lees: bekende blauwe pillen . . .)
  • Zondag 13 augustus 2006: Onze website is eindelijk online! Het is nog slechts een begin, maar hopelijk volgen er nog vele mooie pagina’s en veel foto’s.

Wil je op- of aanmerkingen maken? Complimenten mag ook. Je kunt hieronder het gastenboek invullen. Bedankt.

Schrijf een nieuw bericht voor het Gastenboek

 
 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt in het gastenboek nadat we het beoordeeld hebben.
(nog geen berichten)

No Images.
Please upload images in images manager section. Click on Manage Images button on the right side of the gallery settings.
Please make sure that you didn’t enabled option: Images of the Current Gallery. Option should have Show value to show images.

No Images.
Please upload images in images manager section. Click on Manage Images button on the right side of the gallery settings.
Please make sure that you didn’t enabled option: Images of the Current Gallery. Option should have Show value to show images.

No Images.
Please upload images in images manager section. Click on Manage Images button on the right side of the gallery settings.
Please make sure that you didn’t enabled option: Images of the Current Gallery. Option should have Show value to show images.

No Images.
Please upload images in images manager section. Click on Manage Images button on the right side of the gallery settings.
Please make sure that you didn’t enabled option: Images of the Current Gallery. Option should have Show value to show images.

No Images.
Please upload images in images manager section. Click on Manage Images button on the right side of the gallery settings.
Please make sure that you didn’t enabled option: Images of the Current Gallery. Option should have Show value to show images.

Pre Text ProGrid6
After Text ProGrid6

No Images.
Please upload images in images manager section. Click on Manage Images button on the right side of the gallery settings.
Please make sure that you didn’t enabled option: Images of the Current Gallery. Option should have Show value to show images.

Toch? We zijn allebei gek op reizen. Vandaar dat wij, Michael en Lex Meeuwesen plannen hebben gemaakt om onze foto’s op een website te zetten en er de nodige verhalen en verhaaltjes bij te zetten. Op deze manier laten we de naaste familie, vrienden en kennissen zien wat we buiten Nederland beleven. Waarom op deze manier? Ik heb daarvoor een goede reden. Het gaat vervelen als je elke keer dezelfde verhalen vertelt en je daarbij steeds weer naar jezelf moet luisteren. Toch?

Waar het eindigt? Wie weet, we gaan gewoon beginnen. U mag reageren, kritiseren en u mag ook gewoon meedoen. We zien wel, uw op- en aanmerkingen kunt u kwijt in het gastenboek.

Als we in Indonesië zijn, hebben we onze thuisbasis in Bejalen, een kleine desa op 75 kilometer boven Yogyakarta. Een idyllisch dorpje met een anderhalf duizend inwoners. Kukuh Rahardjo, onze Indonesische steun en toeverlaat, heeft op ons verzoek een extra kamer met eigen badkamer en toilet aan zijn huis gebouwd. We hebben zicht op het meer, het Rawa Pening. Elke morgen -als ik daar ben- word ik wakker om halfzes en kijk naar de opkomende zon boven de nevels aan de overkant van het meer. Ik kan er niet genoeg van krijgen.

Maar we komen regelmatig in Yogyakarta en Klaten, dertig kilometer ten oosten van Yogya. Dat was destijds de thuisbasis van zuster Antonie Ardatin. Een jaar of tien geleden zon ik (Lex) op mogelijkheden om op zo goedkoop mogelijke manier de dorpsschool in Bejalen te helpen. Er was geen elektriciteit in de school, het water kwam uit een put, in de toiletten groeide mos en ik had het idee, dat de schoolbanken uit mijn tijd er nog stonden. Armoe troef dus. Ik had ooit slechte ervaringen met kleverige vingers in het dorp achter de rug. Kukuh kwam aan met zuster Antonie. Zij heeft ervoor gezorgd, dat de eerste hulp aan de school voor een derde van de opgegeven prijs tot stand kwam. Inmiddels is deze relatie zo hecht, dat we weten, dat we langzaam doch regelmatig ontlast worden van ons aards slijk. Moet kunnen als het op een nette manier gaat. Toch?

Als we op bezoek zijn bij zuster Antonie, leidt ze ons altijd rond in haar eigen vervoermiddel met chauffeur. Onderweg zien we dan de prachtigste landschappen. Enkele jaren geleden vertelde ik haar, dat ik erken, dat God de aarde geschapen heeft. Maar ik zei erbij, dat ik denk, dat de Indische boeren het prachtige landschap met al z’n terrassen hebben gemaakt. Dat had ik niet moeten zeggen. Ze draaide zich om in de auto, ze zit altijd voorin. “Blasfemie”, liet ze luid en duidelijk weten. Maar ik vind nog steeds, dat een klein compliment aan het adres van de veelal straatarme boeren moet kunnen, toch? Toch!